Het moment dat je jezelf hoort zuchten, terwijl je iets al voor de derde keer uitlegt, voel je het eigenlijk al. Ongeduld. Irritatie. Je staat in de deuropening en denkt: hoe kan het dat ik dit nu weer moet zeggen. Hij reageert vertraagd, ontwijkend en licht schuldig, en ergens weet je: dit is niet hoe ik wil zijn. Toch gebeurt het opnieuw. Je gedraagt je als moeder bij je partner.
Jij trekt, hij duwt
Misschien herken je het aan kleine dingen. Jij ziet wat er moet gebeuren en doet het maar alvast. Jij denkt vooruit, regelt en onthoudt. Hij lijkt pas in beweging te komen als jij hem een directe opdracht geeft, en zelfs dan moet je hem eraan helpen herinneren. En op weer andere momenten klapt hij dicht, loopt hij weg of wordt hij boos, alsof hij een puber is die zich gecontroleerd voelt. Jij wordt geïrriteerder, hij kleiner en soms juist feller. De afstand groeit, terwijl jullie ooit begonnen als twee gelijkwaardige volwassenen die elkaar aantrekkelijk vonden.
Wanneer zorg ongemerkt verandert in controle
Wat hier speelt, is geen gebrek aan liefde of inzet. Er wordt een deel in jou actief dat ooit heeft geleerd dat het veiliger is om de leiding te nemen dan om te vertrouwen dat de ander het regelt. Dat deel is scherp, alert en oplossingsgericht. Dit deel gelooft dat het misgaat als jij niet ingrijpt. Aan de andere kant raakt bij je partner een heel ander deel geactiveerd. Dat deel voelt zich snel tekortschieten en hoort in jouw toon iets wat lijkt op afkeuring, zelfs als je dat niet zo bedoelt. Het trekt zich terug, gaat in verzet of doet alsof het hem niets kan schelen.
Waarom dit zo weinig sexy voelt
Jij kijkt, hij wordt bekeken. Jij corrigeert, hij verdedigt of ontwijkt. Intimiteit kan niet ademen in dat vacuüm. Jij schreeuwt, vraagt, controleert en hij lijkt steeds meer te verlammen en zich steeds verder terug te trekken. En zo wordt het stiller tussen jullie, niet door ruzie, maar door vermijding. Misschien voel je ook schaamte. Over hoe je klinkt. Over hoe hard je soms bent. Over het feit dat je denkt: ik lijk wel zijn moeder. Tegelijkertijd weet je niet hoe je dit anders moet doen, want je weet dat als je loslaat, alles instort.
Dit patroon doorbreek je niet met goede voornemens
Zolang dit zorgende, controlerende deel in jou gelooft dat het noodzakelijk is, zal het blijven opstaan. Zolang het terugtrekkende of opstandige deel in hem zich onveilig voelt, zal hij blijven reageren zoals hij doet. Dit verandert niet door afspraken, lijstjes of nóg beter communiceren. Wat nodig is, is dat jullie leren zien wat er vanbinnen gebeurt, in de onderstroom. Dat begint bij het herkennen van het moment waarop jij voelt: nu neem ik het over. Dat je gaat voelen en begrijpen wat je probeert te voorkomen. Aan zijn kant vraagt het om het herkennen van het moment waarop hij zich kleiner voelt worden of in verdediging schiet, en wat hij eigenlijk nodig heeft. Wanneer de emotionele onderstroom zichtbaar wordt, ontstaat er ruimte om anders te reageren.
Waarom dit niet vanzelf verdwijnt
Ik gedraag me als een moeder bij mijn partner, stopt niet vanzelf. In de praktijk wordt het patroon steeds stiller, maar ondertussen bouwt de spanning eronder wel op. De rollen blijven onderhuids actief en dan escaleert het als de emmer uiteindelijk, bij jou of je partner, toch weer overloopt. Juist omdat deze dynamiek zo logisch voelt van binnen, is het moeilijk, en misschien zelfs onmogelijk, om er zonder hulp uit te komen. En één van jullie is het op een gegeven moment zat, want langzaam verlies je niet alleen de intimiteit met elkaar, maar ook jezelf. Dit kan echt anders. Wacht niet tot het te laat is.
Patroon doorbreken
Natuurlijk is er geen quick fix en is het ingewikkeld om een jarenlang ingesleten patroon te doorbreken, maar het is mogelijk. Je gedragen als een moeder bij je partner is aangeleerd gedrag. Omdat je het niet anders hebt geleerd en omdat je geen alternatieven had. Aangeleerd betekent ook dat het af te leren is. Je hebt alleen de concrete tools nodig om het anders te gaan doen. De hoe. En daar help ik je graag bij, met of zonder je partner.
Neem contact met me op voor een intakegesprek dan onderzoeken we wat ik voor jou of voor jullie kan betekenen.
Meer (van mij) lezen over dit thema?
