Derde klas havo. Geschiedenis.
Mijn leraar riep me voor de klas. Ik moest op en neer springen, omdat ik zo dik was.
Ik was vijftien jaar oud.
Ik dacht niet: dit is grensoverschrijdend.
Maar: oké, dit zal wel waar zijn.
Hoe woorden uit je jeugd waarheid worden
Een kind weegt woorden van een volwassene niet af. Zeker niet van een leraar, ouder of andere autoriteit. Die woorden komen binnen als informatie over de werkelijkheid. En als je iets meer dan één keer hoort — of het wordt bevestigd door schaamte of lachen van anderen — dan wordt het geen mening meer, maar een conclusie.
Zie je wel.
Dit ben ik.
Ik hoorde: je bent te dik, je bent lui, je neemt te veel ruimte in.
Mijn cliënten hoorden: je bent dom, je bent lelijk, je kunt dit niet, je moet harder je best doen dan anderen.
En als een kind dat gelooft, gaat het zich aanpassen.
Hoe een negatieve overtuiging ontstaat
Wat veel mensen niet weten, is dat ons brein negatieve informatie anders opslaat dan positieve. Complimenten, steun of goede cijfers verdwijnen sneller. Ze voelen minder relevant. Kritiek, afwijzing en vernedering krijgen voorrang, omdat het brein denkt: dit moet ik onthouden om te overleven.
Zo ontstaat een negatieve overtuiging.
Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je brein zijn werk doet.
Bij mij betekende dat: uitschakelen. Dissociëren. Niet meer voelen.
Als iemand me nu — jaren later — onbewust raakt op hetzelfde thema, gebeurt dat nog steeds. Dan ben ik ineens weg. Alsof ik weer in dat lokaal sta.
Mijn cliënten herkennen dit precies.
Ze zeggen dingen als:
-
“Ik zeg maar niets, dan val ik niet op.”
-
“Ik laat mijn partner maar praten, hij weet het vast beter.”
-
“Ik trek me terug, dan kan ik geen fout maken.”
Dat zijn beschermingsstrategieën die ooit nodig waren.
Het probleem is niet dat je ooit bent gaan geloven dat je dom, te veel of niet goed genoeg was. Het probleem is dat je systeem nooit heeft geleerd dat die conclusie niet de enige waarheid is.
En nee — dat los je niet op door positief denken of jezelf toespreken.
Wat wél helpt, is begrijpen:
-
waar deze overtuiging vandaan komt
-
welk deel van jou dit draagt
-
en welk deel je probeert te beschermen door je klein, stil of onzichtbaar te maken
Dat is waar zelfcompassie begint
Niet als vaag gevoel, maar als erkenning van je geschiedenis.
Je hoeft niet voor eeuwig gemerkt door het leven te gaan.
Wat ooit logisch was, hoeft dat nu niet meer te zijn.
Hoe woorden uit je jeugd waarheid worden kan enorme impact op jou en je leven hebben.
En ik zou zo graag willen dat mensen zouden stoppen zichzelf te beoordelen op iets wat je als kind hebt geleerd te geloven.
Je bent niet alleen
Ik heb dit geschreven omdat dit voor mij een ingewikkeld en pijnlijk verhaal is.
En omdat ik zie hoeveel mensen denken dat ze alleen zijn in dit patroon.
Dat ben je niet.
En het is geen waarheid.
Er is iets aan te doen.
Ik begeleid mensen zoals ik zelf.
Mensen die negatieve overtuigingen bij zich dragen die van invloed zijn in hun dagelijks leven.
Misschien in je werk, misschien in je relatie, of in vriendschappen.
Ik help mensen los te komen van deze overtuigingen, zodat je vrij wordt om echt helemaal jezelf te zijn.
