Hij was slim en ontwikkeld. Ook echt geïnteresseerd trouwens. Als je appte, berichtte hij direct terug. En als jullie afspraken kwam hij te vroeg. Op papier was hij perfect. Maar je voelde het niet. Geen spanning. Geen chemie. Misschien heb je jezelf dit al honderd keer afgevraagd: waarom val ik niet op emotioneel beschikbare, aardige mannen? Waarom vind ik aardige mannen saai?
Jij bent niet te kritisch
Misschien dacht je dat dit iets zei over jouw smaak. Of over aantrekkingskracht. Toevallig net niet jouw type. Of zit het anders in elkaar? Misschien lijkt het alsof je je partners kiest met je hoofd, met je verstand. Dat je een partner kiest op basis van gemeenschappelijke waarden, intenties en emotionele volwassenheid. Opzich zou dat logisch zijn. Maar in werkelijkheid maakt je lichaam allang een keuze voordat jij er woorden aan geeft.
Je lichaam kiest
Je centrale zenuwstelsel scant continu. Dat gebeurt razendsnel en grotendeels onbewust. En wat je zenuwstelsel herkent als bekend, voelt vertrouwd. Maar dat hoeft niet te betekenen dat het ook gezond voor je is. Als nabijheid vroeger onvoorspelbaar was — warm en dan weer afstandelijk, liefdevol en daarna afwezig — dan heeft je lichaam geleerd om alert te zijn in contact. Die staat van alertheid werd normaal. Zelfs intiem. Dus wanneer een man emotioneel beschikbaar is en blijft, ontspant je zenuwstelsel. En die ontspanning voelt niet als liefde, maar als leegte.
Waarom vind ik aardige mannen saai
Een man die emotioneel beschikbaar is en aardig verdwijnt niet als je dichtbij komt. Hij laat je niet twijfelen aan zijn interesse. Je hoeft geen moeite te doen om gezien te worden. Niet te werken voor aandacht en bevestiging. En precies dát is wat het ongemakkelijk maakt.
Je bent gewend om te werken voor liefde
Je lichaam is gewend aan activering: hopen, wachten, interpreteren, jezelf aanpassen. Bij een emotioneel onbeschikbare man is er altijd iets te doen. Er staat iets op het spel. Die spanning activeert je zenuwstelsel en wordt ervaren als aantrekkingskracht. Bij een betrouwbare man valt die activering weg. Er is rust. En voor een lichaam dat rust nooit met liefde heeft leren associëren, voelt dat vreemd. Saai zelfs. Misschien voel je dan juist wel helemaal niets omdat je op je hoede bent, just waiting for the other shoe to drop.
Wat er in je systeem gebeurt
In contact met een emotioneel beschikbare man wordt vaak een beschermend deel actief. Een deel dat observeert, afremt, twijfelt. Niet omdat hij iets fout doet, maar omdat jouw systeem niets herkent om op te reageren. Bij afstandelijke mannen voelt datzelfde deel zich paradoxaal genoeg nuttig. Het mag hopen. Analyseren. Betekenis geven aan kruimels. Jij spreekt de taal van onvoorspelbaarheid vloeiend, omdat je die ooit moest leren om verbonden te blijven. Dat is een intelligent overlevingsmechanisme.
Waarom ‘gewoon betere keuzes maken’ niet werkt
Je kunt rationeel besluiten dat je voortaan voor emotioneel beschikbare mannen kiest. Maar zolang je lichaam iets anders zegt, houdt dat besluit geen stand. Je zal weinig voelen. Of helemaal niets. Je gaat twijfelen aan jezelf. Of je probeert jezelf te overtuigen dat de vonk later wel komt. Ondertussen trekt je systeem je subtiel terug, omdat het geen bedding voelt voor wat er wél is. Aantrekking laat zich niet afdwingen. Zeker niet als je zenuwstelsel aan de rem hangt.
Hoe aantrekkingskracht echt verandert
De verschuiving zit niet in datingstrategieën of harder je grenzen bewaken. Het begint bij leren veiligheid te ervaren in je eigen lichaam. Dat betekent: blijven voelen terwijl er niets te fixen valt. In contact blijven wanneer de ander beschikbaar is. Het ongemak verdragen van rust, zonder daar meteen een verhaal van te maken. Dan leert je zenuwstelsel stap voor stap dat nabijheid niet verdwijnt. Dat ontspanning geen voorbode is van verlies. Dat je niet hoeft te vechten om liefde te mogen ontvangen. Dan verandert aantrekkingskracht vanzelf. Niet doordat betrouwbare mannen ineens spannend worden, maar doordat ze veilig genoeg voelen om dichtbij te blijven.
Kan ik blijven als ik niets hoef te verdienen?
De echte vraag is niet: waarom voel ik me niet aangetrokken tot emotioneel beschikbare mannen? De echte vraag is: kan ik blijven waar ik niets hoef te verdienen? Je valt niet op ‘foute’ mannen omdat er iets mis met je is. En je wijst aardige, goede mannen niet af omdat je kapot bent. Je lichaam heeft simpelweg geleerd wat liefde is.
Zelfcompassie groeit
Wanneer je meer veiligheid in jezelf ervaart, groeit zelfcompassie. En met meer zelfcompassie ga je jezelf meer gunnen. Op een gegeven moment voelt emotionele onbeschikbaarheid niet meer aantrekkelijk, maar uitputtend. Dan zal je niet meer kiezen vanuit spanning. Maar vanuit verbinding. En dat is waar liefde begint.
Wil je meer (van mij) lezen over dit thema?
