Je zit hier niet omdat je een interessant artikel wilt lezen. Maar je zit hier omdat je hoofd niet stopt en je lijf iets anders voelt dan gisteren. Je partner is vreemdgegaan. Of je weet het bijna zeker. En alles in jou zoekt naar één antwoord dat de paniek iets zachter maakt.

Waarom?

Eerst dit: wat er nu met jou gebeurt, klopt

Als dit net is gebeurd, staat je systeem op scherp. Je denkt veel, je voelt veel, of juist helemaal niets. Dat is jouw alarmsysteem dat afgaat omdat iets wat veilig was, dat ineens niet meer is. Je probeert grip te krijgen. Door te begrijpen, terug te kijken, en verbanden te leggen. Dat is logisch. En ook uitputtend. Als je merkt dat je steeds vastloopt in dezelfde gedachten: dat is geen gebrek aan inzicht. Dat is paniek.

Waarom gaat mijn partner vreemd?

Wat ik hierover weet — en wat Esther Perel ook zo helder verwoordt — is dit: vreemdgaan gaat vaak niet over de ander, maar over iets wat iemand in zichzelf kwijt is geraakt. In lange relaties kunnen mensen zichzelf langzaam verliezen. Gewoon omdat leven gebeurt: verantwoordelijkheid, rollen, verwachtingen. En soms ontstaat er een leegte die niet wordt herkend, laat staan uitgesproken. Vreemdgaan is dan geen bewuste keuze tegen jou, maar een poging van jouw partner om iets in zichzelf weer te voelen. Dat maakt het niet oké. Maar het haalt de schuld bij jou weg, waar die niet hoort.

Wat dit betekent voor jou, hier en nu

Misschien ben je vooral bezig met je partner. Met begrijpen, verklaren, inschatten wat dit betekent voor jullie. Maar jouw systeem heeft nu iets anders nodig. Niet nog een analyse, maar een klein beetje veiligheid. Die zit niet bij je partner. Die zit nu bij jou.

Bewust aanwezig zijn

Dat klinkt misschien groot, maar het begint klein. Door op te merken waar je je adem zit (borst of buik?) Duw je voeten maar even op de grond. Noem drie dingen op die je ziet. Als je je zintuigen gebruikt, kom je in het hier en nu. Met bewuste aandacht in je lichaam. En je lichaam is altijd in het hier en nu. Zo kun je gronden, ankeren.

Ben je bewust aanwezig bij jezelf, dan kun je zelf-energie voelen. Zelfenergie is iets in jou (dat er altijd is). Het Zelf dat geen deel is. Je delen uiten zich door je emoties en gedachten. Als er zelfenergie is, dan wordt je niet helemaal overgenomen door je gedachten of emoties. Dan voel je je nog geankerd in jezelf. Die zelfenergie hoeft niet niet heel sterk te voelen. Een klein beetje is al genoeg.

Je hoeft nu niets te beslissen

Niet over blijven of gaan, over vergeven of begrijpen. Ook hoef je nu geen beslissingen te nemen over de toekomst. De enige beweging die nu helpend is, is uit de paniek komen. Zodat jij weer kunt voelen wat van jou is.

Nog één ding dat ik zeker weet

Als je partner is vreemdgegaan en dat raakt je, betekent dat je partner, je relatie belangrijk voor je is. Je bent niet alleen in dit soort pijn. En je hoeft hier niet meteen een richting aan te geven. Voor nu is het genoeg dat je leest en voelt: ik ben niet gek. Ik ben niet kapot. En dit is niet mijn schuld.

Meer van mij lezen? Misschien vind je dit ook interessant:

Relatieproblemen? Patronen doorbreken en weer in verbinding komen

Gedachten bij verlatingsangst: waarom het zo’n pijn doet (en hoe het blijft terugkomen)

Mijn partner ziet me niet en dat voelt eenzaam, wat doe ik er aan?