Je zit hier niet omdat je een interessant artikel wilt lezen. Maar je zit hier omdat je hoofd niet stopt en je lijf iets anders voelt dan gisteren.
Je partner is vreemdgegaan.
Of je weet het bijna zeker.
En alles in jou zoekt naar één antwoord dat de paniek iets zachter maakt.
Waarom?
Eerst dit: wat er nu met jou gebeurt, klopt
Als dit net is gebeurd, staat je systeem op scherp.
Je denkt veel, je voelt veel, of juist helemaal niets.
Dat is jouw alarmsysteem dat afgaat omdat iets wat veilig was, dat ineens niet meer is.
Je probeert grip te krijgen. Door te begrijpen. Door terug te kijken. Door verbanden te leggen.
Dat is logisch. En ook uitputtend.
Als je merkt dat je steeds vastloopt in dezelfde gedachten: dat is geen gebrek aan inzicht.
Dat is paniek.
Waarom gaat mijn partner vreemd?
Wat ik hierover weet — en wat Esther Perel ook zo helder verwoordt — is dit: vreemdgaan gaat vaak niet over de ander, maar over iets wat iemand in zichzelf kwijt is geraakt.
In lange relaties kunnen mensen zichzelf langzaam verliezen.
Niet expres. Niet dramatisch. Gewoon omdat leven gebeurt.
Verantwoordelijkheid, rollen, verwachtingen.
En soms ontstaat er een leegte die niet wordt herkend, laat staan uitgesproken.
Vreemdgaan is dan geen bewuste keuze tegen jou, maar een poging van jouw partner om iets in zichzelf weer te voelen.
Dat maakt het niet oké.
Maar het haalt de schuld bij jou weg, waar die niet hoort.
Wat dit betekent voor jou, hier en nu
Misschien ben je vooral bezig met je partner.
Met begrijpen, verklaren, inschatten wat dit betekent voor jullie.
Maar jouw systeem heeft nu iets anders nodig.
Niet nog een analyse, maar een klein beetje veiligheid.
Die zit niet bij je partner.
Die zit nu bij jou.
Bewust aanwezig zijn
Dat klinkt misschien groot, maar het begint klein.
Door op te merken waar je je adem zit (borst of buik?)
Duw je voeten maar even op de grond.
Noem drie dingen op die je ziet.
Als je je zintuigen gebruikt, kom je in het hier en nu.
Met bewuste aandacht in je lichaam.
En je lichaam is altijd in het hier en nu.
Ben je bewust aanwezig bij jezelf, dan kun je zelf-energie voelen.
Iets in jou (dat er altijd is) en dat kan waarnemen zonder dat gedachten of emoties je overspoelen.
Dat hoeft niet sterk te zijn.
Een klein beetje is al genoeg.
Je hoeft nu niets te beslissen
Niet over blijven of gaan.
Niet over vergeven of begrijpen.
Niet over de toekomst.
De enige beweging die nu helpend is, is uit de paniek komen.
Zodat jij weer kunt voelen wat van jou is.
Nog één ding dat ik zeker weet
Dat dit je zo raakt, zegt niets over jouw kracht.
Het zegt iets over hoe belangrijk jouw partner voor je is.
Je bent niet alleen in dit soort pijn.
En je hoeft hier niet meteen een richting aan te geven.
Voor nu is het genoeg dat je leest en voelt:
ik ben niet gek.
ik ben niet kapot.
en dit is niet mijn schuld.
Ik schrijf hier over jou, de vrouw die dit leest, en over je partner — los van labels of vormen. Omdat dit gaat over mens-zijn, niet over rollen.
