Mijn man negeert me. Hij zegt niets en als ik praat, kijkt hij weg. Soms word ik dan stil. Zo stil dat ik mezelf nauwelijks nog hoor. En soms explodeer ik. Wil ik hem zelfs pijn doen. Schreeuwen.
Hoor mij.
Zie mij.
En ondertussen verlaat ik mezelf steeds weer opnieuw, totdat ik de weg niet meer terug kan vinden.
Mijn man negeert me — en dit gevoel ken ik
Als je dit googelt — mijn man negeert me — dan ken je dit gevoel. Genegeerd worden door je partner is verschrikkelijk. Misschien vraag je je af of het aan jou ligt. Of je misschien te veel verwacht van deze relatie, van je partner. En ook of dit nog is wat je wil. Ik ken dit gevoel. Niet alleen van nu in mijn relatie. Maar ook van vroeger. Als kind werd ik vergeten. Niet echt gezien. Achteloos achtergelaten, alsof je een handtas even liet staan en vergat dat je die bij je had. En ik ging geloven dat ik niet echt belangrijk was.
Waarom het zo diep snijdt als je man je negeert
Genegeerd worden door je partner voelt voor mij bekend. Het is een echo. Maar nu ben ik volwassen en deze relatie heb ik (vrijwillig) gekozen. Nu kan zelf iets doen, iets zeggen. Want alles in me schreeuwt: dit nooit meer. Meestal sluit ik me af. Word ik hard. Trek — net als hij — ook een muur op. Zodat ik niet gekwetst kan worden. Bescherming, ja. Maar ook: zelfverlating. En elke keer dat ik mezelf verlaat, brokkelt er iets af van de liefde. Niet met een klap. Maar in oorverdovende stilte.
Zo sterven relaties
Niet door ruzie. Maar door afsluiten. Stille verwijdering. Stonewalling — één van de vier Horsemen van relatietherapeut John Gottman. De dood door duizend kleine momenten waarin niemand aanwezig durft te blijven. En ondertussen groeit de eenzaamheid.
Wat betekent het als je man je negeert?
Als je partner niet meer tegen je praat na een ruzie, of jouw gevoelens negeert, door stil te blijven, niets te zeggen, voelt het alsof jij er niet toe doet. Alsof je onzichtbaar bent. Maar in veel relaties is negeren geen onwil — het een slimme overlevingsstrategie. We hebben nooit geleerd hoe we dat doen wanneer er intense emoties zijn. Hoe je conflict kunt hebben en toch nog in verbinding blijft met jezelf. Negeren is dan een manier om in godsnaam maar niet overspoeld te raken. Dat maakt het gedrag niet oké.
Het zegt niets over jouw waarde.
Wat kun je doen als je man je negeert?
Niet nog harder praten, jezelf aanpassen, wegcijferen of wachten totdat hij verandert. En ook niet: jezelf afsluiten en emotioneel verdwijnen. Wat wél helpend is — en vaak het moeilijkst:
1. Blijf eerst bij jezelf
Door bewust te voelen. Vraag jezelf niet als eerste: hoe krijg ik hem terug?
Maar: wat gebeurt er nu eigenlijk op dit moment in mij?
2. Maak het expliciet, zonder aanval
Zeg wat jij voelt. Wat je (weet) dat er bij jou gebeurt. Je hoeft jezelf niet te verdedigen. Je hoeft alleen maar eerlijk te zijn (en niet weten wat je voelt, denkt of wil is ook oké, maar zeg dat dan).
Bijvoorbeeld:
“Als je niets zegt en wegkijkt, raak ik mezelf kwijt.
Ik wil contact, geen strijd.”
3. Herken wanneer dit groter is dan communicatie
- Is dit patroon oud (of bekend)?
- Schiet je lijf in paniek?
- Voel je dat je bevriest of juist explodeert?
Herkenbaar? Dan gaat dit over hechting en veiligheid.
Stevig staan met compassie en vertrouwen
En dat begint bij jezelf. Door te leren verbinden met jezelf (ja shit, hoe doe je dat dan hè, in deze blog doe ik een poging die vraag te beantwoorden). Door te ervaren dat je jezelf niet hoeft te verlaten om de verbinding met de ander te maken of te herstellen. Dus geen autonomie met gestrekt been. Maar juist pijn voelen zonder je te verstoppen. Boosheid te dragen zonder dat het je volledig overneemt. Grenzen te stellen vanuit vertrouwen, niet uit angst.
Iedereen heeft de beschikking over die verbinding. Soms voel je het al. Maar de uitdaging is de verbinding met jezelf ook en juist te ervaren op de momenten dat de emoties hoog oplopen of de relatie onder druk staat, zoals wanneer je man je negeert. Je blijft dan compassie en vertrouwen voelen voor de ander en jezelf. Je blijft aanwezig.
Waarom dit niet vanzelf verandert
Als jij geleerd hebt jezelf te verlaten om liefde te behouden, dan doet je systeem dat niet zomaar anders. Niet omdat je faalt. Maar omdat dit ooit nodig was. En je niet wist hoe het anders kon. Of dát het anders kon. Dit werk vraagt geen fix. Maar bewuste aanwezigheid. Samen blijven bij wat ooit te groot was. Je bent volwassen, je mag nu blijven, je hoeft niet meer te verdwijnen.
Je wordt je eigen veilige hechtingspersoon
Genegeerd worden is zeker niet oké. Maar jezelf verlaten ook niet. Als je partner je negeert, dan zegt hij niet dat je waardeloos bent.
Wil je voelen hoe het is om bewust aanwezig te blijven, los van de emoties van je man? Dat kan. Ik kan je begeleiden veiligheid te vinden bij jezelf. Ook wanneer jij, of je relatie onder druk staan. Ook wanneer je partner je negeert en je boosheid, verdriet of onzekerheid voelt. Samen werken we niet aan gedrag, maar aan jouw primaire veiligheid. Zodat jij aanwezig kunt blijven — ook als je partner verdwijnt. Zou dit iets kunnen zijn wat jij wil onderzoeken? Dan ben je van harte welkom om een afspraak bij me in te plannen.
Relatietherapeuten Julie en John Gottman hebben een aantal interessante dingen geschreven over liefdesrelaties. In deze Amerikaans blog van the Gottman Institute kun je lezen hoe je kunt zorgen dat emotionele overspoeling je relatie niet overneemt. Zelf vind ik dit natuurlijk ook een razend interessant thema.
Ik heb meer over dit onderwerp geschreven waar je mogelijk wel interesse in hebt.
- Onveilige hechting, hoe het komt dat angstig gehechte mensen zich aangetrokken voelen tot vermijdend gehechte partners.
- Grenzen voelen en bewaken in een relatie.
- Patronen doorbreken in een liefdesrelatie en wat er in de emotionele onderstroom zit van de dynamiek waar je samen in zit.
- Ik heb ook twee vervolgblogjes geschreven vanuit het perspectief van de partner: ik klap dicht als mijn partner zegt dat ik haar negeer en ik kan het nooit goed doen bij mijn partner.
