Je kijkt naar je kind en ineens denk je: als dit maar goed komt. Niet omdat er geen liefde is, maar juist omdat je zoveel voelt tegelijkertijd. Omdat je zo vaak twijfelt. En dan ineens zo boos wordt, om je vervolgens kapot te schamen. Omdat je jezelf hoort praten en denkt: wie bén jij eigenlijk geworden? Misschien denk je dit ook wel eens — fluisterzacht, diep vanbinnen: Misschien ben ik hier gewoon niet zo goed in.
Er is iets mis met mij (toch?)
Andere moeders lijken het makkelijker te doen. Ze blijven veel rustiger, lijken meer te genieten. Het ziet eruit alsof ze zichzelf niet kwijt te zijn.
En jij? Jij bent eigenlijk voortdurend moe, je hoofd draait overuren. Het voelt alsof je altijd aan staat.
Je analyseert jezelf. Had je dit anders moeten doen? Was je te hard? Ben ik te streng? Of juist te slap? En ondertussen groeit die knoop in je buik. Die zegt: ik doe iets verkeerd.
Het deel in jou dat dit koste wat kost wil voorkomen
IFS noemt dit een beschermend deel. Het deel dat controle wil, alles goed wil doen, jou voortdurend corrigeert. Niet omdat het zo kritisch is, maar omdat het doodsbang is. Bang dat jij tekortschiet, dat je je kind beschadigd, bang dat jij later “de oorzaak” blijkt te zijn. Dit deel is uitgeput.
En jij ook.
Je stelt je aan
Onder al dat denken zit vaak iets zachts. Iets wat niet meer durft te vertrouwen. Niet op zichzelf. Niet op haar intuïtie. Misschien voel jij je onzeker, overweldigd, te gevoelig, te veel. En misschien schaam je je daarvoor. Want een goede moeder voelt zich toch niet zo?
Je voelt je een aansteller, voordat je kinderen had was je nooit zo. Soms ben je misschien liever op je werk dan thuis, maar dat durf je bijna niet te denken, laat staan uit te spreken.
Mama coaching gaat niet over een betere moeder worden
Ik begeleid moeders die overweldigd zijn. Die zichzelf verliezen in het ouderschap. Mama coaching gaat over weer thuiskomen bij jezelf. Over leren luisteren naar de delen in jou, die nu zo hard hun best doen —
en ontdekken dat ze niet het stuur hoeven vast te houden. Zonder jezelf te fixen. Zonder jezelf af te wijzen.
Wat er verandert als je jezelf niet meer hoeft te bewijzen
Je merkt dat:
-
je minder streng wordt voor jezelf
-
je lijf weer mee mag doen
-
je boosheid zachter wordt (niet weg, maar eerlijker)
-
je niet meer constant bang bent dat je faalt
Niet omdat alles ineens makkelijk wordt. Maar omdat jij niet meer tegen jezelf vecht. En dat voelt je kind. Altijd.
Dit is voor jou als je…
-
bang bent dat je het verpest
-
jezelf niet meer herkent sinds je moeder bent
-
alles “goed” wilt doen, maar eronder lijdt
-
verlangt naar rust, maar niet weet hoe
Je hoeft niet zeker te weten of mama coaching iets voor je is. Twijfel hoort hier juist bij.
Kun je hier hulp bij gebruiken?
Je hoeft niet te weten wat je nodig hebt. Het enige wat je hoeft te voelen is dat je zo niet verder wilt. Stuur me een bericht. Dan kijken we samen — rustig, zonder oordeel — of mama coaching bij je past.
Meer van mij lezen?
