Hij rijdt. Ik kijk naar buiten. “Je was wel gezellig hoor,” zegt hij, snuift een beetje. “Alleen… dat grapje aan tafel… dat viel een beetje dood, vond je niet?” Zijn ogen gaan van de weg even naar mij. Voorzichtig. Hij glimlacht. En daar. Heel even. Voel ik iets. Oei. Ojee. Dat was dus stom. Maar nog voordat … Meer lezen over Ik voel me afgewezen en word kritisch (en maak het erger dan nodig)