Vanaf mijn puberteit begon mijn overtuiging dat ik te dik was stevig voeten in aarde te krijgen. Het begon met deze gedachte, maar al snel zaten hier allerlei andere gedachtes en overtuigingen aan vastgekleefd. Zo wilde ik heel graag een vriendje, maar dat lukte niet, want ik was te dik. Eerst zou ik af moeten vallen. Als ik slank was, dán zou ik de liefde vinden. En succesvol zijn. Bovendien kon ik dàn pas echt gelukkig worden.

 

‘Mijn dochter is te dik’

Ik was er van overtuigd dat mijn moeder zich kapot schaamde voor zo’n dikke pattepoef als dochter. Dat ook zij voortdurend dacht: ‘Mijn dochter is te dik.‘ En dat betekende dat mijn eigen moeder me dus niet goed genoeg vond. Schoonheid en ook liefde is voorwaardelijk, leerde ik mezelf. 

 

ik ben te dik weegschaal meetlintOnzichtbare verhalen 

Mijn moeder heeft (gelukkig) nooit tegen me gezegd dat ze me dik vond, of dat ik niet goed genoeg was. Sterker nog: ze vertelde me dat ik mooi was, precies zoals ik was. Tóch geloofde ik mijn eigen gedachten. Achteraf zie ik dat het probleem niet is of ik te dik was, of niet. Het probleem was dat ik mijn eigen gedachten geloofde en hiermee aan de haal ging. Want de meeste jonge meiden denken dat ze te dik zijn. Het wordt pas vervelend als je die gedachte gelooft en serieus neemt en dit gaat vertalen in je gedrag. Dat gebeurde bij mij. Het resulteerde in een negatief zelfbeeld, ik werd onzeker en ik was in periodes ook behoorlijk neerslachtig.

 

 

Ik ben te dik

Mijn overtuigingen gingen tussen mij en mijn doelen in staan. Zo lang ik mezelf te dik vond, kon ik mijn dromen dus onmogelijk waarmaken, dacht ik. Het overschaduwde mijn hele leven. Het begon bij één toxische gedachte (ik ben te dik) en die gedachte werkte als een olievlek. Razendsnel en onbewust besmet deze gedachte allerlei andere gedachtes en overtuigingen (ik ben niet goed genoeg, het wordt toch niks met mij etc. etc.). We hoeven deze gedachtes en overtuigingen niet te gaan bestrijden. Dat is een verloren strijd. Wel kunnen we er anders mee omgaan. Je kunt jouw gedachtes bijvoorbeeld zien als een soort pop-up advertenties, die je niet weg hoeft te klikken, want anders worden het er alleen maar meer. Maar gedachtes die er gewoon zijn. Je hoeft er niets mee.

 

Irritante gedachtes

Deze irritante gedachtes hoeven niet tussen jou en je dromen of doelen in te staan. Sterker nog, het is best een beetje aanmatigend om in de veronderstelling te leven dat jouw hersenen werken als een zelfstandig opererende onderzoekscomputer. Het is geen objectieve waarheid wat jij allemaal zit te bekokstoven in dat brein van je. Een groot gedeelte van onze gedachten is niet heel erg positief, helpend of belangrijk. 

 

Defusie

Tòch versmelten we regelmatig met onze gedachten. We hebben niet door dàt we denken en wàt we denken. De gedachtes buitelen over elkaar heen en we worden hierin meegezogen. Dit is compleet normaal en zo werkt het bij iedereen. Met onze gedachtes creëren we ook een zelfbeeld. Dit zelfbeeld is niet altijd even realistisch. Toch zijn we ons nauwelijks bewust dat dit zelfbeeld afkomstig is uit ons eigen hoofd. Je gelooft wat je over jezelf denkt en dat jij en jouw gedachten één zijn. Defusie is een ACT techniek die er voor zorgt dat je gaat ervaren dat de gedachten die je hebt over jezelf ook echt maar gedachten zijn. Je gaat je gedachtes daardoor minder serieus nemen. En dat geeft ruimte om meer waardegericht te gaan leven. 

 

Negatief zelfbeeld

Inmiddels laat ik me niet meer zo meeslepen door mijn eigen gedachtes. Zo geloof ik niet meer dat ik te dik ben en heb ik geen negatief zelfbeeld meer. Wel heb ik soms negatieve gedachtes. Ik ben namelijk een mens. En mensen denken de hele dag door van alles en nog wat en daar zitten dus ook negatieve gedachtes tussen. Maar dit hoeft niet te betekenen dat ik die gedachten gebruik om mijn dromen niet te verwezenlijken.

 

ACT

Ja, nog steeds ben ik wel eens onzeker over iets. Over het publiceren van deze blog bijvoorbeeld. Toch doe ik het, omdat ik hoop dat ik anderen hiermee kan helpen. En dat is ACT. Als je iets spannend of eng vindt, dat je het dan toch doet. En het goede nieuws is: ik kan het mezelf ook nog wat makkelijker maken. Bijvoorbeeld door een defusie oefening te doen. Amerikaans professor en grondlegger van acceptance and commitment therapy Steven C. Hayes heeft een aantal defusie oefeningen gedeeld die ik ook gebruik in mijn coachingspraktijk. Deze defusie technieken zijn evidence-based en dat betekent dat ze werken.
Wat heb je te verliezen?