Een aanhoudend onrustig gevoel dat je niet wil voelen komt natuurlijk nooit gelegen.
Niet als het druk is. Als je sterk moet zijn. Niet als alles al teveel voelt.
Dat onrustige gevoel zit er gewoon ineens.
In je borst. In je buik. Onder je huid.
Niet luid.
Wel hardnekkig.
Je weet dit al: het is niet nieuw.
Je kent de route
Sneller bewegen. Iets doen. Iets regelen.
Telefoon. Werk. Eten. Wijn. Afleiding.
Alles om maar niet stil te hoeven vallen.
En het werkt.
Even.
Tot het onrustige gevoel weer terugkomt
Want dit onrustige gevoel is geen storing.
Het is een signaal dat al veel te lang genegeerd wordt.
In IFS-termen: dit is geen ‘lastig gevoel’.
Dit is een exile die zich via onrust laat voelen.
Een oud stuk dat ooit geleerd heeft: ik mag hier niet zijn.
En dus heb jij beschermers ontwikkeld die razendsnel ingrijpen.
Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je systeem slim is.
Die beschermers zeggen: Voelen is gevaarlijk. Ga weg. Doe iets. Hou controle.
En diep vanbinnen weet je: als ik nu stop… als ik écht blijf… dan raak ik iets wat ik al jaren niet aan durf.
Daar zit het
Niet vaag.
Maar pijnlijk concreet.
Verdriet dat nooit mocht landen.
Boosheid die geen plek had.
Een gemis dat je hebt weggeredeneerd.
Een behoefte die te veel was.
Dat onrustige gevoel is de enige manier waarop dit deel nog kan kloppen.
Het bonkt op de deur.
Totdat jij open doet.
En ja — dit is waarom je liever wegblijft.
Omdat als je niet meer wegduwt, je voelt hoe eenzaam dat stuk zich al die tijd heeft gevoeld.
Dit is geen quick fix
Geen oefening.
Geen ademhalingstechniek.
Dit is stoppen met vluchten.
Stilzitten terwijl alles in je wil bewegen.
Niet oplossen.
Of begrijpen.
Gewoon blijven
En merken: ik ga hier niet aan kapot.
Ik verdrink niet.
En ik hoef mezelf niet te redden.
Dat is het moment waarop iets kantelt.
Niet omdat de onrust verdwijnt — maar omdat het niet meer alleen is.
Dít is wat veel mensen bedoelen met “leren voelen”.
En waarom het zo verdomd moeilijk is.
Niet omdat het ingewikkeld is.
Maar omdat het raakt aan iets wat ooit geen ruimte kreeg.
Dat aanhoudend onrustige gevoel wil niet weg
Het wil eindelijk dat jij blijft.
En nee, je hoeft dit niet alleen te doen.
Maar je kunt niet blijven doen alsof dit gevoel het probleem is.
Het probleem was altijd het wegduwen.
